Vreemde vraag: Wat is de Bijbel?

De vraag is, op het eerste gezicht, een vreemd. Liefde Een gelovige leest de Bijbel, denkt en bespreekt de inhoud ervan, veel weet het met het hart.

Maar hoe heeft dit boek? Is dit een boek of een verzameling? Wie is haar auteurs? In welke taal is het geschreven? Dergelijke vragen worden vaak gevonden in onze post. Laten we het proberen te achterhalen ...

Wie is de auteur?

Vreemde vraag: Wat is de Bijbel?Wanneer we in handen nemen van een boek, kijk ik eerst naar de cover - we zijn geïnteresseerd in de titel en het auteurschap. Neem het dikke volume van de synodale editie. Wat zie je? "Bijbel. Boeken van de Heilige Schrift van het Oude en Nieuwe Testament. " Hier heeft elk woord uitleg nodig, behalve het woord "boeken". Maar de naam van de auteur vindt niet op de cover of de titelpagina. Hoewel iedereen hoorde dat de Bijbel het Woord van God is, werd het, God is haar auteur. Maar hoe begrijp je het?

Purp de pagina, bestudeer de inhoud. We vinden veel interessante dingen: het boek van Job, de wijsheid van Solomonov, het Evangelie van Mark ... begrijpt meteen dat de Bijbel een bijeenkomst is van boeken die door verschillende auteurs zijn geschreven. Het Griekse woord "Bijbel" betekent slechts "boeken". Meestal zijn de namen van hun auteurs bekend bij ons, soms - bijvoorbeeld, in het geval van het boek van Job, McCaewic Books, Books of Kingdoms - We weten niet wie deze teksten precies hebben gemaakt.

Tegelijkertijd zijn wij, christenen, ervan overtuigd dat dit niet alleen gewone menselijke literatuur is die uitsluitend is geschreven dankzij de kennis, de geest en het talent van een persoon. Alle boeken van de Heilige Schriften zijn in bochten. Door deze boeken zegt God zelf. Maar hij volgt die mensen niet - de auteurs van de bijbelse boeken - de koningen, de herders, militaire leiders, filosofen, vissers, artsen, apparaten, waren slechts robots die mechanisch schreef naar het dictaat van God. In die zin verschilt de Bijbel van de heilige boeken van alle andere religies. Neem ten minste KORAN. Voor moslims is dit het letterlijke woord van Allah, dat werd gedicteerd door Mohammed, die niet is gelezen en schrijven. Zoals één islamitische theoloog nauwkeurig opmerkte: "Christenen zijn een man geworden, hij werd een boek."

God beïnvloeden ongetwijfeld de auteurs van bijbelse boeken, maar ze schreven, niet alleen maar een potlood in Gods hand. Ze gebruikten hun kennis, ervaring, vertrouwde op bestaande boektradities, gebruikte bochten, dichtbij en duiden de mensen die door hun Schriften bedoelden. Ze kunnen auteurs volledig goed worden genoemd. Bovendien heeft elk boek auteursrechtelijke functies. Maar ze hadden allemaal dezelfde co-auteur - God.

De vraag rijst: is dit "goddelijke component" bewaard met talloze vertalingen van bijbelse boeken? Het is duidelijk dat de moderne Russische tekst niet precies hetzelfde is dat in de scroll twee of drieduizend jaar geleden was. Hier hebben christenen een duidelijk antwoord: ja, bewaard gebleven. De degelijkheid is niet alleen dat de oude auteurs van de Bijbel speciale spirituele staten ervoeren, de onmiddellijke impact van God. Aangezien christenen geloven dat de kerk wordt geleid door de Heilige Geest, dan worden de vertalingen van de Bijbel voor verschillende talen die de kerk heeft geadopteerd, ook beschouwd als de corrigerende, met alle filtische verschillen tussen de Bijbelvertalingen van de Griekse tekst - wij kan er zeker van zijn dat dit nog steeds het Woord van God is. Eindelijk, en dit is waarschijnlijk het belangrijkste, God heeft beïnvloed en handelt altijd op die mensen die de Heilige Schrift lezen en lezen.

Daarnaast werd in traditionele oude culturen de betekenis van de herschreven tekst helemaal slechter bewaard dan in de moderne cultuur met zijn fotokoppen en scanners. En hoewel er veel mensen op verschillende plaatsen waren over het herschrijven van teksten en filologische fouten zouden in het manuscript kunnen worden geschilderd, maar de betrouwbare betekenis van de teksten veranderde niet. Verander speciaal het woord van God of voeg iets van mezelf toe aan hem, behalve de meest extreme ketters, en kon niet in de zin komen. Als de willekeurige filologische fouten de religieuze betekenis van sommige bijbelse manuscripten vervormden, werden dergelijke teksten onmiddellijk door de kerk verworpen.

Er wordt vaak gezegd dat er veel tegenstrijdigheden zijn in de Bijbel. Dit is een apart onderwerp. Voor ons is nu belangrijk. Deze zogenaamde tegenstrijdigheden bewijzen dat de moderne tekst van de Heilige Schrift niet werd verstoord. Wees bij de correspondenters de mogelijkheid om een ​​aantal fundamentele bewerkingen of veranderingen te maken - allereerst zouden ze deze tegenstrijdigheden gladderen.

Wie is een leraar?

De Bijbel ontstond niet onmiddellijk, 's nachts. De boeken die in haar samenstelling zijn opgenomen, werden meer dan anderhalf jaar geschreven en de creatie van deze boeken is gebeurd, is geen toeval. Het was onlosmakelijk verbonden met de geschiedenis van het Joodse volk - of liever, met de geschiedenis van de relatie van de gekozen mensen met zijn God. De Bijbel bestaat uit twee delen. GROOT (en volume, en op de duur van het formatie) Deel van de Bijbel wordt het Oude Testament genoemd. Weinig is het Nieuwe Testament.

Meestal openen mensen die de Bijbel voor het eerst willen lezen, het van de eerste pagina openen, met het boek van zijn - het eerste boek van het Oude Testament. Zeer weinigen blijven verder lezen dan verschillende pagina's. Daar is veel redenen hiervoor, maar beïnvloedt niet het minst wat de moderne persoon onbegrijpelijk is waarom deze is geschreven. Wel, oké - de eerste hoofdstukken van het Boek van zijn, waar het wordt gezegd over de creatie van vrede en man, over het paradijs, over de val ... maar al het volgende ... Wat is het? Gedetailleerde vertellingen over de geschiedenis van de opkomst en het leven van het Joodse volk, lange vermeldingen, huishoudelijke instellingen, mistige profetieën ... naar degene die "niet in het onderwerp" is, het is moeilijk om het te begrijpen.

Vanuit een christelijk oogpunt is het mogelijk om de betekenis van het Oude Testament alleen in het licht van het Nieuwe Testament te begrijpen. Beide delen van de Bijbel praten over één persoonlijkheid - Jezus Christus. Op de pagina's van het Oude Testament vindt u echter geen directe verwijzingen naar Jezus. Het Oude Testament is geschreven als een profetie van het Nieuwe Testament, en de betekenis van veel Evenementen uit het Oude Testament wordt alleen geopenbaard. Daarom is het beter uit het lezen van de Bijbel beter uit het Nieuwe Testament, met de evangeliën. Daarna worden de Oude Testament-boeken veel duidelijker. En dit is niet van het verwaarlozen van het Oude Testament, want zonder hem is het op zijn beurt onmogelijk om de betekenis van het Nieuwe Testament te begrijpen. Zo is hier een schijnbare paradox ...

De betekenis van het Oude Testament is het beste uitgesproken de apostel Paul, die hem een ​​"conferentie tot Christus" riep (Gal. 3:24). Antieke leraar (namelijk het klinkt in het Griekse woord "Orphanage") speelde een heel andere rol dan vandaag. Hij heeft niets geleerd, maar reed een kind naar school en keek naar het kind om impliciet te zijn. In het Oude Testament zijn er veel morele geboden, maar ontsnappen, niet eens accuraat, het is onmogelijk. Voor redding behoefte Christus, over wiens komst vermeld in het Nieuwe Testament. De benoeming van het Oude Testament met zijn geboden is om een ​​persoon te leiden naar de staat waarin hij in staat is om in Christus te en geloven. Op zichzelf lijken de geboden van het Oude Testament zelf een moderne man voor de hand liggend: het is onmogelijk om te stelen, doden, wenst de buur van zijn vrouw enzovoort. Maar stel je voor dat een morele toestand waarin de mensheid zich bevond, als God zelf werd gedwongen om te bevelen Wat vandaag vandaag lijkt te worden verleend!

Het christendom zegt dat de zonde niet alleen een persoon van God scheidt. Dit is ook een dodelijke ziekte. Als een persoon bijvoorbeeld ziek is door AIDS, kan hij medicijnen nemen die hem het leven zullen ondersteunen en de staat vergemakkelijken, maar ze kunnen niet volledig genezen. Het is zo'n actie dat de geboden van het Oude Testament ziek zijn met de zonde van de mens. Alleen Christus komt en geeft een persoon een medicijn die hem geneest.

Wie was de "Release Editor"?

Vreemde vraag: Wat is de Bijbel?De eerste complete editie van de Bijbel in het Russisch. Synodale vertaling, 1876

Zelfs mensen die onbekend zijn met de Schriften konden horen dat de Bijbel een kerkboek is. Soms veroorzaakt het verontwaardiging: "Waarom probeert deze kerk de Bijbel te privatiseren met een algemene culturele waarde?" Maar verontwaardigd - niet Outraget, en dit is waar. De Bijbel ontstond niet in seculiere salons. Elke heilige tekst is een generatie van een religieuze traditie. De Bijbel is secundair aan de kerk. Ze kreeg in de kerk. Metropolitan Surozh Anthony heeft een zeer ware gedachte dat elke christelijke gemeenschap de Bijbel zou kunnen schrijven, omdat de Bijbel een beschrijving is van de levende ervaring van God-editie, die beschikbaar is voor elke christelijke gemeenschap. Op liturgie, gemeenschap van het lichaam en het bloed van Christus ervaren we wat de apostelen hebben ervaren op de geheime avond. Als we ervan uitgaan dat de Bijbel niet zal worden, zal het christendom nog steeds bestaan, omdat de Bijbel zelf wordt gegenereerd door de kerk - eerst het Oude Testament, en dan het Nieuwe Testament.

Daarom is het niet verontwaardigd wanneer de kerk de Bijbel met zijn eigendom noemt en zegt dat het juiste begrip onmogelijk is buiten de kerk. Natuurlijk kan de heilige Schrift worden gelezen als een literair of historisch monument. Maar het zal hetzelfde zijn als het overwegen van de viool van Stradivari in het museum. Ze is mooi, oud, maar als een museum tentoongesteld, voldoet de viool niet aan zijn functie, dient dat niet voor wat een meester het heeft gemaakt. Probeer trouwens de Bijbel alleen te waarnemen, omdat een cultureel monument relatief recent op historische normen begon in de XVIII-XIX eeuwen.

Maar de kerk heeft niet alleen gemaakt en bewaard de Bijbel. Ze vormde ook dat in de wetenschap een "bijbels canon" wordt genoemd - dat wil zeggen, van veel verschillende teksten die ontstonden in de christelijke omgeving, erin geslaagd zijn om degenen weg te nemen die echt gecorrodeerd zijn. Dit gebeurde in de IV-eeuw, in kerkkathedralen. Volgens het onderwijs van de kerk, vertoont God haar wil in de kathedralen. Niet alleen op basis van zijn ervaring, kennis of vooral sommige verslavingen opgelost christelijke bisschoppen, welke teksten de heilige, en die dat niet zijn. Op het moment van het nemen van een beslissing, werd de Heilige Geest getroffen. Natuurlijk is dit geen argument voor een ongelovige persoon. Maar om te weten dat de Bijbelse Canon alleen kan voorkomen in de context van het leven van de kerk, moet u tenminste van de algemene overwegingen nodig hebben.

En wat zijn de afgewezen teksten? Hun gemeenschappelijke naam is apocrief. Niet allemaal worden afgewezen voor elke vervorming van de essentie van het christendom. Er zijn vrij vrome en zelfs gezaghebbende teksten. Alleen deze geschriften zijn menselijk. Enkel en alleen Mens. Ander ApocryPha Kerkbewustzijn afgewezen vanwege het feit dat ze zo'n beeld van Christus tekenen, die niets te maken heeft met het christelijk geloof. Bijvoorbeeld, Christus, wrede en kleine blowjobs. Christus, waardoor fantastische wonderen niet van genade en liefde, maar alleen het effect van het belang zijn ... Natuurlijk kon de kerk dit niet accepteren. Bovendien toont zowel historische als de filologische analyse van apocriefen dat ze voor het grootste deel zijn gemaakt na de I-eeuw op basis van eerder geschreven canonieke teksten.

Je kunt op verschillende manieren naar de Bijbel kijken: zoals op de mythologie of een oud monument van literatuur, als een verzameling wijsheid of de geschiedenis van de ontwikkeling van moraliteit, moraliteit en universele waarden. Maar de paradox van de Bijbel is dat het blik op haar, de houding ten opzichte van het niet wordt bepaald door literair noch de historische voordelen van dit boek, noch het niveau van het onderwijs, noch zelfs de enige mate van moraliteit bezit zijn lezer. De houding ten opzichte van de Bijbel is de houding ten opzichte van dat het getuigt van Jezus Christus. Christenen geloven dat hij God is die een man werd voor de reddende mensen van de zonde. En hij heeft geen boeken geschreven. Hij kwam zelf bij de mensen. Er was een tijd dat het christendom zonder bijbel bestond, maar zonder Christus kon het niet en kon niet bestaan. Het doel van het leven in de kerk is niet de verbinding met de Bijbel, maar met Christus. En als we het begrijpen, kan de Bijbel een echte detector voor ons worden.

Bijbeltaal

De boeken van het Oude Testament zijn geschreven in het Hebreeuws en de Aramese talen dicht bij hem (er is een veronderstelling dat Christus met het Aramees werd gesproken). De meest oude, belangrijke en nauwkeurige vertaling van het Oude Testament werd gemaakt in de 111e eeuw tot R. H. Wanneer, wanneer, volgens het decreet van de Egyptische koning, Ptolemy II Philadelph werd overgebracht naar de Bijbel tot Grieks. Volgens de legende werd de 72 vertaler uitgenodigd uit Palestina uitgevoerd. Daarom werd de eerste vertaling van het Oude Testament met Joods tot Grieks later de Septuagint genoemd ("Vertaling van de zeventig" - Lat.).

De taal van alle boeken van het Nieuwe Testament is Grieks, hoewel hun auteurs Joden waren. Het feit is dat van de III eeuw tot R. H., toen Alexander Macedonsky's verovering werd gehouden, het Grieks was de "Internationale" taal van de Middellandse Zee. Tegen de tijd van de geboorte van Christus, bijna alle 'beschaafde' in het bezit van Rome, maar de Griekse taal passeerde zijn positie niet. En als de mensen in het oostelijke deel van het Romeinse Empire elkaar wilden begrijpen, communiceerden ze niet in het Latijn, maar in het Grieks. Daarom hebben studenten van Christus, die het "Goed nieuws" (Evangelie - Grieks) op redding in alle uiteinden van het Empire, hebben gehad, gepredikt en schreven op het Grieks.

Tegen de tijd, in Constantijn, nam het Romeinse rijk aan het christendom, het nieuwe verbond werd gedeeltelijk vertaald in enkele talen van de oude wereld: Latijn, Syrisch, Koptisch (Egyptisch). In 405 eindigde Ieronim Stridonsky zijn werk aan de vertaling van de hele Bijbel naar Latijn. Deze vertaling heette "Vulgate" (openbaar beschikbaar - Lat.). In de XVI-eeuw herkende de rooms-katholieke kerk hem als officieel en verplicht voor alle katholieken.

In de tweede helft van de 9e eeuw creëerden de Brothers Kirill en Methodius een Slavisch alfabet specifiek voor de vertaling van de Bijbel en vervolgens alle heilige geschriften overgebracht naar de taal van de slaven. Samen met de doop van Rusland heeft Rusland deze vertaling door de Bijbel geaccepteerd. De noodzaak om de Bijbel te vertalen naar de gesproken taal begon alleen te worden gevoeld in XVIII, en dergelijk werk begon in de XIX-eeuw. Ten slotte heeft de Russische orthodoxe kerk in 1876 deze vertaling goedgekeurd en heeft deze vertaling goedgekeurd, "Synodal" genaamd en nog steeds blijft, is natuurlijk de beste. Als u bijna elke publicatie van de Bijbel opent, ziet u op de eerste pagina de uitdrukking "synodal vertaling". Het gebruikt verschillende christelijke bekentenissen, maar de tekst van de Bijbel zelf in de publicaties, waar een dergelijke zin wordt afgedrukt, overal hetzelfde en is een soort van "kwaliteitsmerkteken" van de Russische publicaties van de Bijbel.

Hoeveel boeken in de Bijbel

In het Nieuwe Testament 27 boeken. Dit aantal is constant, het wordt erkend door alle christelijke denominaties. Het aantal boeken van het Oude Testament varieert van 39 tot 50. Het feit is dat de controversiële elfboeken niet bewaard zijn in de Joodse taal, maar alleen bestaan ​​in het Grieks, maar de vertaling van deze zeer oude Septuaginta. De orthodoxe en katholieke kerk omvatten ze in de Bijbel, bellende niet-canonische, de katholieken worden secretonisch genoemd. Canon is een lijst met heilige boeken die door de kerk met oprecht worden herkend. Maar in dit geval betekent het woord "niet-canonisch" niet "nep", gewoon deze boeken worden niet bewaard gebleven in de Joodse taal en is de kerk dubbelzinnig en is enigszins opvallend over hun coronarisness.

Waar deed de naam "Bijbel"?

Ongeveer 20 km ten noorden van Beiroet's City aan de Middellandse Zeekust is een klein stadje Djibel (nu Arabisch en in het verleden Phoenician). Joden noemden deze havenstad - Geval en Grieken - Biblos. De Phoeniciërs waren eersteklas kooplieden - tussenpersonen tussen Griekenland en Egypte. Door de haven van Biblos werd Egyptian Papyrus aan Griekenland afgeleverd. Na verloop van tijd heeft de naam van de Phoenician Port een None-waarde verworven en begon een boek in Grieks aan te wijzen. Het woord "biblos" (of "biblilation") vertaalt zich als een "boek". Het meerdere aantal van dit woord - de Bijbel wordt altijd geschreven met een hoofdletter, in dit formulier in alle nieuwe Europese talen gepasseerd en wordt alleen gebruikt in relatie tot de Heilige Schrift van christenen.

De eerste manuscripten van de Bijbel

De Bijbel bereikte ons in de vorm van manuscripten III eeuw. naar R. KH. - XII eeuw. Volgens R. X. De meest oude gevonden tekst van het Oude Testament behoort tot ongeveer 200 g. B. X. Dit is decalog, dat wil zeggen, de tien geboden van de wet van Moiseeva. Al lange tijd werd hij als bijna het enige bewijs van de oude oorsprong van de Bijbel beschouwd, omdat het verder een gigantische tijdelijke kloof was en bijna alle volgende bekende wetenschappelijke manuscripten van het Oude Testament werden gegeven door de VIII eeuw R. KH. Maar in 1947 in Palestina aan de kust van de Dode Zee in de stad Cumran vond Cumran manuscripten van het Oude Testament, die tot de II eeuw behoren. naar R. H. - I eeuw. Volgens R. KH. De meesten van hen zijn identiek aan de moderne tekst.

Tot op heden is het oudste manuscript van het Nieuwe Testament een stuk papyrus met een palm met een fragment van het evangelie van John. Het werd gevonden in Egypte en dateert van ongeveer 125 jaar. Het blijkt dat dit manuscript slechts drie decennia jonger is dan het origineel, omdat volgens wetenschappers John Theoloog, een van de twaalf apostelen Jezus Christus, zijn evangelie schreef in de late jaren 90 van de I eeuw. Ter vergelijking: de manuscripten van Homerus en de antieke auteurs zullen enkele eeuwenlang de tijd nemen van het schrijven van de boeken zelf.

Foto heilig. Sergius Novozhilov

Bijbel: online downloaden of lezen

De Bijbel is een boekboek. Waarom heet de heilige Schrift zo? Hoe is de Bijbel een van de meest leesbare gewone en heilige teksten op de planeet? Zijn de Bijbel echt de Cornea-tekst? Welke plaats in de Bijbel wordt gegeven aan het Oude Testament en waarom lezen christenen het?

Wat is de Bijbel?

Heilige schrift , of Bijbel , Bel een verzameling boeken geschreven door de profeten en apostelen, zoals we geloven, op de inspiratie van de Heilige Geest. Het woord "Bijbel" - Grieks, betekent - "Boeken". Het hoofdonderwerp van de Heilige Schrift is de redding van de mensheid Messia, die werd belichaamd door de Zoon van Gods Heer Jezus Christus. IN Oude Testament Er wordt gezegd over redding in de vorm van pregnurures en profetieën over de Messias en het Koninkrijk van God. IN Nieuwe Testament De uitoefening van onze redding door de incarnatie, het leven en de leringen van de Godrifer, gevangen door zijn peetvader en opstanding. Tegen het moment van zijn schrijven zijn de heilige boeken verdeeld in het Oude Testament en het Nieuwe Testament. Hiervan bevat de eerste het feit dat de Heer mensen heeft geopend door de geluiden van de Heiland op de aarde, en de tweede is dat de Heer Verlosser en zijn apostelen zelf op aarde onderwezen onderwezen.

Over de Heilige Schrift

Wij geloven dat de profeten en apostelen niet in hun menselijke begrip schreven, maar door inspiratie van God. Hij maakte hun zielen op, verlicht hun geest en opende de niet-beschikbare natuurlijke kennis van het mysterie, inclusief de toekomst. Daarom worden hun Schriften Award genoemd. "Nooit is de profetie nooit uitgesproken door de wil van de mens, maar zijn heilige Gods heiligen, worden gedreven door de Heilige Geest" (2 huisdier 1:21), getuigt van de Heilige Apostel Peter. En de apostel Paulus noemt de Schriften van de correspondentie: "Alle Schriften van Bogovanny" (2 TIM 3:16). Het beeld van een goddelijke openbaring-profeten kan worden vertegenwoordigd door het voorbeeld van Mozes en Aäron. Kosonaya Mozes God gaf de bemiddelaars van zijn broer Aaron. Voor de verbijstering van Mozes, zoals hij kan pleiten voor het volk van God, het zijn van tiesprong, zei de HEERE: "Jij" [Mozes] "Je zult" [Aaron] "praten en woorden (de mijne) in zijn mond opleggen, En ik zal met je mond zijn en met de mond van hem en ik zal je leren wat te doen; En hij zal zeggen in plaats van jou voor de mensen; Dus, hij zal je mond zijn, en je zult hij in plaats van God zijn "(ex. 4: 15-16). Geloven de Bijbelboeken, het is belangrijk om te onthouden wat de Bijbel het Boek van de Kerk is. Volgens het plan van God zijn mensen ontworpen om niet alleen te sparen, maar in de samenleving, wat leidt en waarin de Heer leeft. Deze maatschappij wordt de kerk genoemd. Historisch gezien is de kerk verdeeld in het Oude Testament, waartoe hij behoorde tot het Joodse volk, en voor het Nieuwe Testament, waarop orthodoxe christenen horen. De Nieuwe Testamentische kerk heeft de spirituele rijkdom van het Oude Testament geërfd - het Woord van God. De kerk behield niet alleen de brief van God, maar bezit en het juiste begrip. Dit komt door het feit dat de Heilige Geest, die door de profeten en de apostelen sprak, blijft leven in de kerk en het leidt. Daarom geeft de kerk ons ​​ware leiderschap, hoe het te gebruiken met schriftelijke rijkdom: dat het belangrijker en relevant is, en wat alleen historisch belang heeft en niet van toepassing is in het Nieuwe Testament.

Korte informatie over de belangrijkste vertalingen van de Schriften

1. Griekse vertaling van zeventig interpretatie (Septuaginta). Het dichtst bij de oorspronkelijke tekst van de Heilige Schrift van het Oude Testament - Alexandrische vertaling, bekend als Grieks heilige bijbelVertaling van zeventig intercultures. Hij werd gelanceerd door de wil van de Egyptische koning Ptolerea Philadelph in 271 tot R.KH. Ik wens de heilige boeken van de Joodse wet in zijn bibliotheek te hebben, beval deze nieuwsgierige soeverein zijn bibliothecaris Dimitria om de acquisitie van deze boeken en de vertaling van hen naar de bekende Griekse taal te verwerven. Van elke Israëlische knie werden zes meest capabele mensen gekozen en naar Alexandrië gestuurd met een nauwkeurige kopie van de Joodse Bijbel. Vertalers werden op het eiland Faros geplaatst, in de buurt van Alexandrië en maakten de vertaling voor een korte tijd af. De orthodoxe kerk uit de apostolische tijd geniet van heilige boeken voor de vertaling van de zeventig.

2. Latijnse vertaling, vulgate. Tot de vierde eeuw bestond ons tijdperk meerdere Latijnse Bijbelvertalingen, waaronder de zogenaamde oude typische, gemaakt in de tekst van de zeventig, genoten van de grootste populariteit voor de duidelijkheid en een speciale nabijheid van de heilige tekst. Maar na de gezegende jerome publiceerde een van de wetenschappers van de vaders van de kerk van de IV-eeuw zijn vertaling van de Heilige Schrift in het Latijn, gemaakt door hem in het Joodse script, de westelijke kerk van weinig laag om het oude Italiaans te verlaten Vertaling ten gunste van de vertaling van Jerome. In de XVI eeuw werd de bediende kathedraal, de vertaling van het Jerome in het universele gebruik geïntroduceerd in de rimocatolische kerk onder de naam Vulgaten, wat letterlijk betekent "veelgebruikte vertaling".

3. De Slavische vertaling van de Bijbel wordt gemaakt in de tekst van de zeventig van de tol van de Heilige Solong Brothers Kirill en Methodius in het midden van de 9e eeuw op de R.x., tijdens hun apostolische werken in de Slavische landen. Toen Moravian Prince Rostislav, ontstort door Duitse zendelingen, vroeg de Byzantijnse keizer Mikhail om naar Moravië van de capabele mentoren van het geloof van Christus te sturen, stuurde Keizer Mikhail de grote kwestie van Saints Kirill en Methodius, die de Slavische taal grondig had geweten en begon de heilige geschriften naar deze taal in Griekenland te vertalen. Bijbel: tekst van de SchriftOp weg naar Slavic Lands, bleven de Heilige Brothers al een tijdje in Bulgarije, die ook door hen werd verlicht, en hier hadden ze veel over de overdracht van heilige boeken. Ze vervolgden hun vertaling in Moravië, waar ze rond 863 aankwamen. Hij was voorbij na de dood van Cyril Methodius in Pannonia, onder auspiciën van een vrome prins van de collicer, waaraan hij met pensioen ging vanwege de opkomst van civiele ingenieurs in Moravië. Met de goedkeuring van het christendom met de Heilige Prins Vladimir (988), werd de Slavische Bijbel vertaald door Saint Cyril en Methodius overgedragen aan Rusland.

4. Russische vertaling. Wanneer, in de loop van de tijd, de Slavische taal begon te verschillen van Russisch, voor velen, was het lezen van de Heilige Schrift moeilijk. Als gevolg hiervan werd de vertaling van boeken naar Modern Russisch genomen. Ten eerste, bij decreet van keizer Alexander I, en op de zegen van de heilige synode, werd een nieuw verbond gepubliceerd in 1815 voor fondsen van de Russische bijbelse samenleving. Vanuit de Oude Testament-boeken werd alleen de Psalter vertaald - zoals de meest gebruikte in de orthodoxe aanbidding. Toen, in het bewind van Alexander II, na een nieuwe, nauwkeurigere publicatie van het Nieuwe Testament in 1860, was er een gedrukte publicatie van de staatsboeken van het Oude Testament in de Russische vertaling in 1868. Volgend jaar zegende zijn heiligheidssynod de publicatie van historische Oude Testament-boeken en in 1872 - leraren. Ondertussen begonnen de Russische vertalingen van individuele heilige boeken van het Oude Testament te worden gedrukt in spirituele tijdschriften. Dus de volledige editie van de Bijbel in het Russisch verscheen in 1877. Niet iedereen ondersteunde de opkomst van de Russische vertaling, gaf de voorkeur aan kerk-Slavisch. Voor Russische vertaling, Saint Tikhon Zadonsky, Metropolitan Filaret Moscow, later - Saint Feofan, Saint Patriarch Tikhon en andere uitstekende aartparsters van de Russische orthodoxe kerk.

5. Andere bijbelvertalingen. In het Frans werd de Bijbel voor het eerst vertaald in 1560 door Peter Waldom. De eerste bijbelresolutie in het Duits verscheen in 1460. Martin Luther in 1522-1532 vertaalde opnieuw de Bijbel in het Duits. In het Engels maakte de eerste vertaling van de Bijbel het probleem een ​​eerbiedwaardige, die in de eerste helft van de 6e eeuw woonde. Moderne Engelse vertaling werd gemaakt bij de koning Jacob in 1603 en gepubliceerd in 1611. In Rusland werd de Bijbel vertaald in vele talen van kleine naties. Dus, Metropolitan Innokenti vertaalde haar naar de aleutische taal, Kazan Academy - naar Tatar en anderen. De meesten gelukt in vertalingen en verspreiding van de Bijbel in verschillende talen Britse en Amerikaanse bijbelse samenlevingen. Nu is de Bijbel door meer dan 1200 talen vertaald. Het is ook nodig om te zeggen dat elke vertaling zijn voor- en nadelen heeft. Transfers die de inhoud van het origineel letterlijk willen overbrengen, hebben last van zwaargewicht en moeite om te begrijpen. Anderzijds hebben transfers die alleen de algemene betekenis van de Bijbel in de meest begrijpelijke en openbare beschikbare vorm overbrengen, vaak onnauwkeurigheid. De Russische synodale vertaling vermijdt beide uitersten en combineert de maximale nabijheid van de zin van het origineel met het gemak van de taal.

Oude Testament

Oude Testament-boeken werden oorspronkelijk in Joods geschreven. Laatste boeken van de dagen van de Babylonische gevangenschap hebben veel Assyrische en Babylonische woorden en spraakomwentelingen. En de boeken die tijdens de Griekse Dominion zijn geschreven (niet-canonische boeken) zijn geschreven in het Grieks, het derde boek van de Ezra - in het Latijn. De boeken van de Heilige Schriften kwamen uit de handen van de heilige schrijvers in uiterlijk, niet zoals we ze nu zien. Aanvankelijk werden ze geschreven op perkament of door papyrus (die gemaakt was van stengels groeien in Egypte en Palestina-planten (puntige rietstick) en inkt. In feite, geen boek, maar het handvest op een lang perkament of papyrus scroll, die een blik van een lange band had en op een boom gewikkeld. Meestal werden de rollen aan de ene kant geschreven. Vervolgens begon perkament of papirale banden, in plaats van ze in de tape-scrolls te lijmen, te worden genaaid in boeken voor gebruiksgemak. De tekst in de oude rollen is geschreven in dezelfde grote hoofdletters. Elke letter werd afzonderlijk geschreven, maar de woorden één van de ander was niet gescheiden. De hele lijn was als één woord. De lees zelf moest de lijn verdelen voor woorden en heeft het natuurlijk soms verkeerd gedaan. Er waren ook geen interpunctie en stressborden in oude manuscripten. En in het Hebreeuws waren de klinkersletters ook niet geschreven - alleen medeklinkers.

De divisie van woorden in de boeken introduceerde de diaken van de Alexandria-kerk van Evolly in de Vicon. Dus, geleidelijk verwierf de Bijbel zijn moderne uiterlijk. Met de moderne verdeling van de Bijbel op de hoofden en gedichten, is het lezen van de heilige boeken en het zoeken naar de nodige plaatsen een eenvoudige zaak geworden.

De heilige boeken in de moderne volledigheid verschenen niet meteen. Tijd van Mozes (1550 jaar tot R.KH.) naar Samuel (1050 jaar vóór R.KH.) kan de eerste periode van de vorming van de Heilige Schriften worden genoemd. Moisy Mozes, die zijn onthullingen, wetten en vertellingen opmerkten, gaf de volgende opdracht van de Levitis, die de ark van het verbond van de Heer draagt: "Neem dit boek van de wet en leg het voor de ark van het testament van de Heer God van God "(dev. 31:26). Daaropvolgende heilige schrijvers bleven hun creaties aan de pentateuch van Mozes kennen met het bevel om hen daar te houden, waar het werd opgeslagen, - zoals het in één boek was.

Oude Testamentische heilige Schrift bevat de volgende boeken:

een. Boeken van de profeet Mozes , of Torah (met de fundamenten van het oude testamentische geloof): Genesis, Exodus, Levit, cijfers en Deuteronomium.

2. Geschiedenisboeken : Het boek Jozua, het boek van rechters, het boek Ruth, de boeken van de koninkrijken: de eerste, tweede, derde en vierde, boeken Paralympomenon: de eerste en de tweede, het eerste boek van de Ezen, het boek van de neemia, het boek Esther.

3. Boeken onderwijzen (Custom Inhoud): Boek van Job, Psalter, Boek Proverb Salomo, Boek Ecclesiast, Song Book Song.

vier. Profetische boeken (overwegend profetisch inhoud): Boek van de Profeet Jesaja, het boek van de profeet Jeremiah, het boek van de profeet Ezechiël, het boek van de profeet Daniel, twaalf boeken "kleine" profeten: OSI, IOIL, AMOSA, AVDIA, IONA, Mihea, Nauma, Avvakum, Sofony, Aggeya, Zacharia en Malachi.

5. Naast deze boeken van de lijst Oude Testament, zijn er nog steeds negen van de volgende boeken in de Bijbel, waarnaar wordt verwezen "Niet-canonisch" : Tovit, Judith, Wijsheid van Salomo, het boek van Jezus, Zoon Syrahov, de tweede en derde boeken van de Ezra, drie MacCaewic-boeken. Dus ze worden genoemd omdat ze werden geschreven nadat de lijst is voltooid (Canon) van de Heilige Boeken. Sommige moderne edities van de Bijbel van deze "niet-canonische" boeken hebben niet, in de Russische Bijbel zijn ze. De bovenstaande namen van de heilige boeken worden genomen van de Griekse vertaling van zeventig intercurses. In de Bijbel in de Joodse taal en in een aantal moderne vertalingen van de Bijbel zijn verschillende boeken van het Oude Testament andere namen.

Lees ook - Bijbel: Wat weten we van de Bijbel? Bijbel mythen (+ bijbel online)

Nieuwe Testament

Evangelie

Het woord evangelie betekent "goed nieuws", of - "aangenaam, vreugdevol, goed nieuws." Deze naam wordt de eerste vier boeken van het Nieuwe Testament genoemd, die vertellen over het leven en het onderwijzen van de belichaamde zoon van God, heren Jezus Christus, - over alles wat hij deed om rechtvaardige leven op aarde te vestigen en ons, zondige mensen te redden.

Het tijdstip van het schrijven van elk van de heilige boeken van het Nieuwe Testament kan niet worden bepaald met onvoorwaardelijke nauwkeurigheid, maar het is volledig ongetwijfeld dat ze allemaal in de tweede helft van de I-eeuw waren geschreven. De eerste van de Nieuwe Testament-boeken werden geschreven door de berichten van de heilige apostelen, veroorzaakt door de behoefte aan goedkeuring in het geloof van recentelijk opgerichte christelijke gemeenschappen; Maar al snel de behoefte aan de systematische presentatie van het aardse leven van de Heer Jezus Christus en zijn leringen. Voor een aantal overwegingen is het mogelijk om te concluderen dat het evangelie van Matthew voor iedereen is geschreven en uiterlijk 50-60. op r.kh. Het evangelie van Mark en Luke is iets later geschreven, maar althans eerder dan de vernietiging van Jeruzalem, dat is, tot 70 jaar oud op Rh, en de evangelist John Theoloog schreef zijn evangelie later, aan het einde van de eerste eeuw , in diepe ouderdom als sommigen suggereren ongeveer 96 jaar. Een enigszins te schrijven door de apocalyps. Het boek Acties wordt kort na het evangelie van Luke geschreven, omdat, zoals te zien is in het voorwoord, het als een voortzetting dient.

Alle vier de evangeliën volgens het leven en het onderwijzen van Christus de Verlosser, over zijn wonderen, het kruis lijden, de dood en begrafenis, zijn glorieuze opstanding van de doden en hemelvaart naar de lucht. Wederzijds aanvullen en uitleggen en uitleggen, vormen ze een enkel geheel boek dat geen tegenstrijdigheden en meningsverschillen heeft in het belangrijkste en main.

Het gebruikelijke symbool voor de vier evangeliën dient de mysterieuze wagen, die de profeet Ezechiël werd gezien bij de rivier de Khovar (Iz. 1: 1-28) en die bestond uit vier wezens die leek door de mens, leeuw, kalf en adelaar. Deze wezens maakten afzonderlijk emblemen voor evangelisten. Christelijke kunst, beginnend met de VE eeuw, toont Matthew met een man of engel, merk met LVOM, Luka met Taurus, John met een adelaar.

Naast onze vier evangeliën waren tot 50 andere geschriften in de eerste eeuwen bekend, die ook zichzelf 'evangeliën' noemden en aan zichzelf apostolische oorsprong werden toegeschreven. De kerk schreef ze toegeschreven aan de lijst van "apocrief" - dat is onbetrouwbare, afgewezen boeken. Deze boeken bevatten vervormde en dubieuze verhalen. Dergelijke apocriefende evangeliën omvatten de "Primevogenia Jacob", "Geschiedenis van Joseph Carpenter", "Evangelie van Foma", "Evangelie van Nicodem" en anderen. In hen, trouwens, de legendes verwezen naar de kindertijd van de Heer, werd Jezus Christus het eerst opgenomen.

Van de vier evangeliën, de inhoud van de eerste drie - van Matthew , Mark. и Luki. - Comfortabel samenvalt, dicht bij elkaar, zowel door het verhalende materiaal als in de vorm van de presentatie. Het vierde evangelie - van John In dit opzicht is het een herenhuis, aanzienlijk anders dan de eerste drie, als het materiaal dat erin wordt geschetst en de stijl zelf en de vorm van presentatie. In dit opzicht worden de eerste drie evangeliën synoptisch, uit het Griekse woord "synopsis" genoemd, wat "presentatie in een algemene afbeelding" betekent. De synoptische evangeliën vertellen bijna uitsluitend over de activiteiten van de Heer Jezus Christus in Galilea en Evangelist John - in Judea. De weersvoorspellers worden vooral gezegd over wonderen, gelijkenissen en externe evenementen in het leven van de Heer, de Evangelist John ruzie maakt over zijn diepste zin, leidt tot de toespraak van de Heer over de sublieme voorwerpen van het geloof. Met al het verschil tussen de evangeliën zijn er geen interne tegenstrijdigheden in hen. Zo vullen weervoorspellers en John elkaar aan en geven alleen in hun totaliteit het beeld van één stuk van Christus, hoe hij zal worden waargenomen en gepredikt door de kerk.

Evangelie van Matthew

De evangelist Matthew, die ook de naam Levi noemde, was een van de 12 apostelen van Christus. Vóór zijn roeping naar het apostolische ministerie, was hij MyTarem, dat wil zeggen, de belastingverzamelaar, en, als zodanig, vanzelfsprekend, met zijn landgenoten - de Joden, die verkenden en haten, voor het dienen van de verkeerde enslavers van hun mensen en onderdrukt hun mensen door de filters op te laden, en in zijn zoektocht naar winst, hebben ze vaak veel meer nodig dan het volgt. Matthewing over zijn roeping Matthew vertelt in het 9e hoofdstuk van zijn evangelie (Matt. 9: 9-13), die zichzelf de naam van Matthew riep, terwijl het Evangelisten Mark en Luka, het verhaal over hetzelfde, door Leviem, verwees door Leviem. Joden hadden verschillende namen in de gewoonte. Raakte aan de diepten van de ziel door de genade van de Heer die niet door hem werd verdikt, ondanks de algemene minachting voor de Joden en vooral de spirituele leiders van het Joodse volk, schriftgeleerden en Farizeeën, zag het Matthewly de doctrine van Christus en vooral Daag dacht ik aan zijn superioriteit over de Phariisee-legendes en -meningen die de persgerechtigheid, zelfconcept en minachting voor zondaars draagt. Daarom leidt hij in dergelijke details een sterke, nauwkeurige toespraak van de Heer tegen EvangelistNizhnikov en Farizeeën - Hypocrieten, die we vinden in het hoofdstuk 23 van zijn evangelie (Matt. 23). Er moet worden aangenomen dat hij om dezelfde reden de kwestie van redding van zijn inheemse joodse mensen, zo is geïmpregneerd door de tijd valse concepten en Farizeeën, en daarom werd zijn evangelie voornamelijk geschreven voor de Joden. Er is reden om aan te nemen dat het oorspronkelijk in de Joodse taal werd geschreven en slechts een paar later, misschien door dezelfde Matthew, vertaald in het Grieks.

Nadat je je evangelie voor de Joden hebt geschreven, legt Matthew het belangrijkste doel om hen te bewijzen dat Jezus Christus is dat de Messias, die werd voorspeld door de oudtestamentische profeten, dat de oude testamentse openbaring, verduisterbaar door de schriftgeleerde en Farizeeën, begrijpelijk is in het christendom en waarneemt zijn perfecte betekenis. Daarom begint hij zijn evangelie door de genealogie van Jezus Christus, die zijn oorsprong van David en Abraham wil laten zien, en maakt een enorm aantal verwijzingen naar het Oude Testament om de uitvoering van de Oude Testament-profetieën erop te bewijzen. De benoeming van het eerste evangelie voor de Joden wordt gezien van het feit dat Matthew, vermeldde de Joodse douane, het niet nodig acht om hun betekenis uit te leggen en te betekenen hoe andere evangelisten doen. Even bladeren zonder uitleg en sommige aramaïsche woorden die in Palestina worden gebruikt. Matthew voor een lange tijd en predikte in Palestina. Toen ging hij met pensioen naar sermons aan andere landen en studeerde af van zijn leven met de dood van een martelaar in Ethiopië.

Evangelie van Mark.

De Evangelist Mark droeg een andere naam John. Door herkomst, was hij ook Judea, maar was niet een van de 12 apostelen. Daarom kon hij geen constante metgezel en een luisteraar van de Heer zijn, die Matthew was. Hij schreef zijn evangelie van woorden en onder leiding van de Apostel Peter. Hijzelf, in alle waarschijnlijkheid, was een ooggetuige alleen de laatste dagen van het aardse leven van de Heer. Alleen in een evangelie van Mark vertelt over een jonge man die, toen de Heer in de hechtenis in de Gefseiman-tuin werd meegenomen, hem volgde, rond het naakte lichaam in de sprei gewikkeld, en de krijgers grepen hem, maar hij, het verlaten van de sprei, liep naakt van hen (MK 14: 51-52). In deze jongeman ziet een oude legende de auteur van het tweede evangelie - Mark. Zijn moeder Maria wordt genoemd in het boek Handelingen als een van de vrouwen, het meest toegewijde geloof van Christus. In haar huis in Jeruzalem, gingen gelovigen voor gebed. Mark neemt vervolgens deel aan de eerste reis van de apostel Paul samen met zijn andere Satellite Varnava, aan wie hij een neef had voor een moeder. Hij was bij de apostel Paulus in Rome, vanwaar het bericht is geschreven aan Kolossenzen. Verder, zoals je kunt zien, werd Mark een metgezel en een medewerker van de apostel Peter, die wordt bevestigd door de woorden van de apostel Peter in zijn eerste kathedraalbericht, waar hij schrijft: "verwelkomt je, zoals jij, kerk in Babylon en Mark, My Son "(1 Pet. 5:13, hier Babylon, waarschijnlijk, allegoriserende naam van Rome).

Evangelist Mark. Bijbel

Icon Saint Mark Evangelist. Eerste helft van de XVII eeuw

Vóór zijn vertrek roept hij opnieuw op voor de apostel Paul, die Timothy schrijft: "Markeer ... met hem, want ik heb het nodig om te dienen" (2 TIM 4:11). Volgens de legende zet de Apostel Peter's eerste bisschop van de Alexandrische kerk en markeerden Martelaren af ​​aan zijn leven in Alexandrië. Volgens het getuigenis van de Vader, de bisschop van de Ierapol, evenals de Iustina van filosoof en Iriney Lyon, schreef Mark zijn evangelie uit de woorden van de apostel Peter. Justin noemt zelfs zijn "gedenkwaardige vermeldingen van Peter." Clement Alexandriaan beweert dat het Evangelie van Mark in essentie is de opname van de orale prediking van de apostel Peter, welk merk op verzoek van christenen die in Rome woonden. De inhoud zelf van het evangelie van het merk geeft aan dat het bedoeld is voor christenen uit de heidenen. Het spreekt heel weinig over het aanvallen van de leringen van de Heer Jezus Christus naar het Oude Testament en is heel weinig waarnaar wordt verwezen naar de Heilige boeken van het Oude Testament. Tegelijkertijd komen we Latijnse woorden in, zoals bijvoorbeeld speculant en anderen. Zelfs de Nagorno-preek, als uitleg van de superioriteit van de Nieuwe Testamentische wet voor het Oude Testament, wordt overgeslagen. Maar het belangrijkste aandachtsteken trekt om in zijn evangelie een sterk helder verhaal over de wonderen van Christus te geven, de nadruk op deze koninklijke grandeur en de almacht van de Heer. In zijn evangelie is Jezus niet de "zoon van David", zoals Matthew, en de Zoon van God, Vladyka en de Heer, de koning van het universum.

Evangelie van Luke

Oude historicus Eu's Kaesarian zegt dat Luke plaatsvond van Antiochië, en daarom wordt aangenomen dat Luka in zijn oorsprong, een heiden of de zogenaamde "Pene", dat wil zeggen, een heiden

Judaïsme. Volgens zijn klassen was hij een arts, die wordt gezien vanuit de boodschap van de apostel Paulus tot Kolossenzen. De kerklegende steekt dit aan en het feit dat hij ook een schilder was. Van het feit dat in zijn evangelie de instructies van de Heer 70-studenten bevat, hebben ze met alle details uiteengezet, een conclusie komen dat hij behoorde tot het aantal 70 studenten van Christus. Er is ook informatie die na de dood van de apostel Paul Evangelist is Luka predikte en geaccepteerd

Evangelist Luka.

Evangelist Luka.

Martyr Dood in Ahai. Zijn heilige overblijfselen onder de keizer Constance (in het midden van de IV-eeuw) werden van daar naar Constantinopel overgebracht, samen met de relikwieën van de eerst genaamd Apostel Andrei. Zoals te zien is in het voorwoord van het derde evangelie, schreef Luke het op verzoek van een nobele echtgenoot, de "eervolle" Feofila die in Antioch woonde, voor wie hij het boek van Apostolische daden schreef, die dient als een voortzetting van de evangelische vertelling (zie lux. 1: 1 -4; Handelingen 1: 1-2). Tegelijkertijd gebruikte hij niet alleen de verhalen van ooggetuigen tot het ministerie van de Heer, maar ook enkele van de reeds bestaande geschreven records over het leven en de leer van de Heer. Volgens zijn eigen woorden werden deze schriftelijke records onderworpen aan hen door de meest zorgvuldige studie, en daarom wordt het evangelie gekenmerkt door een speciale nauwkeurigheid bij het bepalen van de tijd en plaats van evenementen en een strikte chronologische reeks.

Op Luke, de invloed van de apostel Paulus, de satelliet en de werknemer waarvan de evangelist van Luka duidelijk het evangelie beïnvloedde. Omdat de "apostelpagina's" Paulus probeerde de grote waarheid volledig te onthullen dat de Messias - Christus niet naar de aarde kwam, niet alleen voor Joden, maar ook voor de heidenen en dat hij de Heiland van over de hele wereld is, alle mensen. In verband met deze hoofddacht, die tijdens zijn verhaal duidelijk wordt besteed, is het derde evangelie, de genealogie van Jezus Christus, naar de dealer van alle mensheid van Adam en aan God zelf gebracht om het belang ervan voor het hele menselijke ras te benadrukken ( Zie lux. 3: 23-38).

De tijd en de plaats van het schrijven van het evangelie van Luke kan worden bepaald, geleid door de overweging die het eerder is geschreven dan de boeken van de affostolische, waardoor het een voortzetting maakt (zie Dean 1: 1). Het boek van de handelingen eindigt met een beschrijving van het tweejarige verblijf van de Apostel Paul in Rome (zie Dean. 28:30). Het was ongeveer 63 jaar oud op R.KH. Bijgevolg is het evangelie van Luke uiterlijk deze keer geschreven en moet in Rome worden verondersteld.

Evangelie van John

Evangelist John Theoloog was een geliefde student van Christus. Hij was de zoon van de Galilea-visser van de Zazi en Solomia. De hoofden waren blijkbaar een rijke persoon, zoals hij werknemers had, was, blijkbaar geen uniek lid van de Joodse samenleving, want zijn zoon had John een vertrouwdheid met de hogepriester. Zijn moeder Solomia wordt vermeld onder de vrouwen die de Heer dienden met hun eigendom. Evangelist John Eerst was een student van Johannes de Doper. Na zijn getuigenis van Christus te hebben gehoord, zoals over het lam van God, nam hij de zonden van de wereld over, hij volgde meteen Christus (zie inch 1: 35-40). Hij werd een permanente student van de HERE, maar een beetje later, na de prachtige vangst van vis op het meer van Gennisdretsky (Galilean), toen de Heer zelf hem met zijn broer Jacob noemde. Samen met Peter en zijn broer Jacob werd hij geëerd met een speciale nabijheid van de MS Bijbel. Wie heeft de Bijbel geschreven?Du, met hem in de belangrijkste en plechtige momenten van zijn aardse leven. Deze liefde van de HEER heeft hem beïnvloed en in het feit dat de Heer, opknoping aan het kruis, hem zijn Preching-moeder heeft geïnstrueerd, tegen hem zeggen: "Sea Mother You!" (Zie inch 19:27).

John reisde naar Jeruzalem via Samaria (zie lux. 9:54). Hiervoor ontvingen hij en zijn broer Jacob van de Heer bijnaam "Voorgez", wat betekent "de zonen van Gromov". Vanaf het moment van de vernietiging van Jeruzalem wordt de stad Ephesia in Malaya Azië gemaakt door de plaats van leven en activiteiten van John. In het bewind van de keizer Domitsian werd hij naar het eiland Patmos gestuurd, waar ze apocalyps werden geschreven (zie Rev. 1: 9). Teruggekeerd van deze link naar Ephesus, schreef hij zijn evangelie daar en stierf zijn dood (de enige van de apostelen), volgens de legende, vrij mysterieus, in de diepe ouderdom, ongeveer 105 jaar oud, in het bewind van Keizer Trajan. Zoals de legende zegt, wordt het vierde evangelie door Johannes geschreven op verzoek van Efeze christenen. Ze brachten hem de eerste drie evangeliën en vroegen hem om ze toe te voegen aan de toespraken van de Heer, die hij van hem hoorde.

Een onderscheidend kenmerk van het evangelie van John wordt uitgesproken in die naam, die hij in de oudheid werd gegeven. In tegenstelling tot de eerste drie evangeliën, wordt het het belangrijkst het evangelie van het spirituele genoemd. Het evangelie van John begint met de verklaring van de godheid van Jezus Christus en bevat dan een aantal van de meest sublieme toespraken van de Heer, waarin zijn goddelijke waardigheid en de diepste mysteries van het geloof worden onthuld, wat bijvoorbeeld een gesprek Met een nicodemoloog over de geboorte van overweldigend en geest en over de sacrament-verzoening (inch 3: 1-21), is een gesprek met een Samaryanka over het water levend en over de aanbidding van God in de Geest en de waarheid (Johannes 4 : 6-42), een gesprek over het brood, daalde afkomstig uit de hemel en over het sacrament van de gemeenschap (inch 6: 22-58), het gesprek over de herder is goed (in. 10: 11-30) en een beurs Gesprek voor een afscheidsgesprek met studenten op een geheime avond (inch 13-16) met de laatste wonderlijke, het zogenaamde "primaire gebed" van de Heer (Johannes 17). John duurde diep in het sublieme geheim van de christelijke liefde - en niemand als hij in zijn evangelie en in de drie van zijn kathedraal-berichten onthulden niet zo vol, diep en overtuigend, de christelijke doctrine van de twee belangrijke geboden van de wet van God - Over liefde voor God en liefde voor buurman. Daarom wordt het ook de apostel van liefde genoemd.

Lees ook - Waarom lees ik de Bijbel?

Boek van Handelingen en Kathedraal Messals

Als de voortplanting en de toenemende samenstelling van christelijke gemeenschappen in verschillende delen van het uitgebreide Romeinse rijk, hadden de christenen natuurlijk vragen over een religieuze en pijnlijke en praktische volgorde. De apostelen, die niet altijd de mogelijkheid hebben om deze vragen ter plaatse persoonlijk te demonteren, reageerden er op hen in hun brieven van berichten. Daarom, terwijl het evangelie de fundamenten van het christelijk geloof bevat, onthullen de apostolische berichten sommige partijen bij de leringen van Christus in meer detail en tonen de praktische toepassing ervan. Dankzij de apostolische berichten hebben we een levendig certificaat van hoe de apostelen onderwezen zijn en de eerste christelijke gemeenschappen werden gevormd en geleefd.

Het boek van handelingen Het is een directe voortzetting van het evangelie. Het doel van zijn auteur is om de gebeurtenissen die plaatsvonden na de hemelvaart van de Heer Jezus Christus te beschrijven en een essay te geven in het oorspronkelijke apparaat van de kerk van Christus. Vooral in detail vertelt dit boek over de zendingswerken van de apostelen Peter en Paul. St. John Zlatoust in zijn gesprek over het boek Handelt verduidelijkt zijn groot belang voor het christendom en bevestigt de feiten uit het leven van de apostelen de waarheid van het evangelieonderwijs: "Dit boek bevat op zichzelf het voordeel van het bewijs van de opstanding." Dat is de reden waarom in Pasen-avond voor het begin van de verheerlijking van de opstanding van Christus in orthodoxe kerken, hoofdstukken worden gelezen uit het boek Handelingen. Om dezelfde reden wordt dit boek volledig gelezen in de periode van Pasen tot Pinksteren bij dagelijkse liturgie.

Het boek van Handelingen vertelt over de gebeurtenissen uit de hemelvaart van de Heer Jezus Christus vóór de komst van de apostel Paulus in Rome en bestrijkt de periode van ongeveer 30 jaar. Hoofdstukken 1-12 worden verteld door de activiteiten van de apostel van Peter onder de Joden Palestina; 13-28 hoofdstukken - over de activiteiten van de apostel Paulus onder de heidenen en de verspreiding van de leringen van Christus, al buiten Palestina. Het verhaal van het boek eindigt met een indicatie dat de apostel Paulus twee jaar in Rome woonde en de doctrine van Christus (Handelingen 28: 30-31) niet bemand.

Kathedraalberichten

De naam "Cathedral" wordt zeven berichten genoemd geschreven door de apostelen: één - Jacob, twee - Peter, drie - John Theoloog en één Juda (geen crirot). Als onderdeel van de boeken van het Nieuwe Testament van de orthodoxe editie worden ze onmiddellijk na het boek Acts geplaatst. Ze worden in de vroege tijden de kerk genoemd. "Kathedraal" is "district" in die zin dat ze niet bevoorrecht zijn aan individuen, maar aan alle christelijke gemeenschappen überhaupt. De hele samenstelling van de maaltijden van de kathedraal wordt deze naam voor het eerst in de historicus Eusevia (het begin van de IV eeuw op R.KH.) genoemd. Van de boodschappen van de Apostel Paul worden de kathedraalberichten onderscheiden door het feit dat ze meer gemeenschappelijke basisinstrumenten zijn, en de apostel Paulus is vastgelegd aan de omstandigheden van die lokale kerken waarnaar hij verwijst, en heeft een speciaal karakter.

BERICHT VAN DE APOSTLE JAMES

Dit bericht was bedoeld voor de Joden: "Twaalf knieën die in verspreiding zijn", die de Joden die in Palestina leefden niet uit te sluiten. Tijd en plaats van berichten zijn niet gespecificeerd. Blijkbaar is het bericht binnenkort voor de dood geschreven, waarschijnlijk in 55-60 jaar. De plaats van schrijven is waarschijnlijk Jeruzalem, waar de apostel constant bleef. De reden om te schrijven was die verdriet die de verstrooiing van heidenen overgedragen en, in het bijzonder, van hun ongelovigen broers. De tests waren zo groot dat velen in geest begonnen te vallen en fluctueerden in geloof. Sommigen zijn gehaast naar externe rampen en op God zelf, maar zeiden nog steeds hun redding in herkomst van Abraham. Ze zagen er onjuist op gebed, hadden niet de betekenis van goede daden, maar zou gretig leraren van anderen worden. Tegelijkertijd werd de rijken over het hoofd gezien over de armen en werd de broederlijke liefde gekoeld. Dit alles leidde aan Jacobes om ze de nodige morele genezer te geven in de vorm van een bericht.

Berichten van de apostel Peter.

Eerste kathedraalbericht De Apostel Peter is geadresseerd aan de "Aliens verspreid in Ponte, Galatia, Cappadocia, Azië en Viphini" - de provincies Malaya Azië. Onder de "aliens" is het noodzakelijk om te begrijpen, voornamelijk degenen die de Joden verzekerden, evenals de heidenen die deel uitmaakten van de christelijke gemeenschappen. Deze gemeenschappen werden opgericht door de apostel Paul. De reden om de boodschap te schrijven was de wens van de apostel Peter "om de eigen broers goed te keuren" (zie lux. 22:32) In geval van niet-configuraties in deze gemeenschappen en vervolgingen, begrepen door de vijanden van het kruis van Christus. Er waren bij christenen en interne vijanden in het licht van valse leraren. Het profiteren van de afwezigheid van de apostel Paul, begonnen ze zijn doctrine van de christelijke vrijheid te vervormen en een morele promiscuïteit te betuttelen (zie 1 huisdier 2:16; Pet. 1: 9; 2, 1). Het doel van het bericht van deze Petra is om te stimuleren, console en goedkeuren in het geloof van low-immisiïstische christenen, waarvoor de apostel Peter wees: "Dit schreef je kort door het silica, trouw, zoals ik denk, je broer om je te verzekeren, Troostend en getuigen van dat dit echte genade van God is waarin je staat "(1 huisdier 5:12).

Tweede kathedraal bericht Het is geschreven in dezelfde diepgaande christenen. In dit bericht waarschuwt de Apostel Peter met een speciale kracht gelovigen van de verdorven valse leraren. Deze valse leringen zijn vergelijkbaar met degenen die de apostel Paulus aankondigen in de berichten naar Timothy en Titus, evenals de Apostel Judas - in zijn kathedraalbericht.

Op de benoeming van de tweede kathedraal-brief van betrouwbare informatie, behalve die in het bericht zelf, nr. Wie zijn genoemd "Favorieten mevrouw" en haar kinderen zijn onbekend. Het is alleen duidelijk dat ze christenen waren (er is een interpretatie die "Meesteres" een kerk is, en "kinderen" zijn christenen). Wat betreft de tijd en de plaats van het schrijven van dit bericht, kunt u denken dat deze tegelijkertijd is geschreven, wanneer het eerst werd geschreven, en in dezelfde Efeus. Het tweede bericht van John heeft slechts één hoofdstuk. Daarin drukt de apostel zijn vreugde uit dat de kinderen van de kinderen van mevrouw die in waarheid gaan, belooft haar te bezoeken en met doorzettingsvermogen aanspoort om geen communicatie met valse leraren te hebben.

Derde kathedraalbericht : geadresseerd aan Guy of Kai. Wie was het, precies onbekend. Van de apostolische geschriften en van de kerklegende is het bekend dat deze naam een ​​paar personen was (zie Dean 19:29; Act. 20: 4; Rome 16:23; 1 Cor. 1:14, etc.), maar Wie hiervan, of aan wie het is geschreven, is dit bericht geschreven, het is niet mogelijk om te bepalen. Blijkbaar heeft deze man geen hiërarchische positie bezig, maar was gewoon een vrome christen, een roerder. We kunnen aannemen dat: beide berichten op ongeveer dezelfde tijd geschreven, allemaal in dezelfde stad Efeze, waar de apostel John de laatste jaren van zijn aardse leven heeft gehouden. Dit bericht is ook alleen van het ene hoofdstuk. Daarin prijst de apostel de kerel voor zijn deugdzame leven, hardheid in geloof en "wandelen in de waarheid", en vooral voor zijn deugd van de goedkeuring van zwervers in relatie tot de prediker van het Woord van God, de schuld geeft de geautoriseerde DiotReph, meldt sommigen Nieuws en verzendt groeten.

BERICHT VAN DE APOSTLE JUDAH

De schrijver van dit bericht noemt zichzelf "Juda, een slaaf van Jezus Christus, Broeder Jacob." Hieruit kan worden geconcludeerd dat dit één persoon is met de apostel Juda uit de twaalf, die Jacob werd genoemd, en ook achtergelaten (niet te verwarren met Leviem) en Faddeem (zie MF. 10: 3; MK. 3:18 ; LC. 6: 16; Handelingen 1:13; Johannes 14:22). Hij was de zoon van Jozef van de wikkel van de eerste vrouw en broer van Joseph - Jacob's kinderen, vervolgens de bisschop van Jeruzalem, op de bijnaam rechtvaardig, iOSIA en Simon, ook later bisschop van Jeruzalem. Volgens de legende was zijn voornaam Juda, hij ontving de naam van Faddey, nam de doop van Johannes de Doper, en de naam van Levevea ontving, die het gezicht van de 12 apostelen had ingevoerd, misschien voor het verschil van Juda Iskariotsky, die werd een verrader. Over het apostolische ministerie van Judas In de Ascension of the Heer, zegt de legende dat hij de eerste in Judea, Galilee, Samaria en Komende, en vervolgens in Arabië, Syrië en Mesopotamië, Perzië en Armenië predikte, waarin martelaren stierven Kruis en doorboord door pijlen. De gelegenheden om een ​​bericht te schrijven, zoals te zien is uit 3 verzen, waren de zorg van Juda "over de algehele redding van zielen" en angst over de versterking van de leugenschappen (juditie 1: 3). De Heilige Juda zegt direct dat hij schrijft omdat de slechte mensen die christelijke vrijheid betalen met een reden voor de uitsplitsing. Dit is ongetwijfeld - gnostic valse leraren die deblauchery hebben aangemoedigd onder het mom van het "doden" van het zondige vlees en beschouwden de wereld zonder schepping van God, maar door het werk van de onderste krachten vijandig tegen hem. Dit zijn dezelfde Simonians en Nikolaitianen, die de Evangelist Johannes in 2 en 3 hoofdstukken van de Apocalyps aankanken. Het doel van de epistle is om christenen te waarschuwen voor de hobby van deze valse leringen, afgeplatte sensualiteit. Het bericht werd benoemd tot alle christenen in het algemeen, maar in inhoud is het gezien dat het bedoeld was voor een beroemde kring van personen waarin een valse leraar werd gevonden. Met betrouwbaarheid kan worden aangenomen dat deze boodschap oorspronkelijk is geadresseerd aan dezelfde laaglandenkerken, die vervolgens schreef en de apostel Peter.

Berichten van de apostel Paul

Van al het nieuwe Testamentische heilige schrijvers, de apostel Paulus, die 14 berichten schreef, was overweldigend in de presentatie van christelijke leringen. Tegen het belang van zijn inhoud, worden ze redelijk genoemd het "tweede evangelie" en trokken altijd de aandacht van beide denkers van filosofen en gewone gelovigen. De apostelen zelf deden deze beoordeelde creaties van hun "geliefde kerel" niet af, de jongere aantrekkingskracht bij Christus, maar gelijk in de geest van leringen en gracieuze Damas (zie 2 huisdier. 3: 15-16). Door de noodzakelijke en belangrijke toevoeging aan de evangelische lering te compileren, moeten de berichten van de apostel Paulus het onderwerp zijn van de zeer attente en ijverige studie van elke persoon, die dieper streeft om het christelijke geloof te kennen. Deze berichten worden onderscheiden door een speciale hoogheid van religieuze gedachte die de uitgebreide beurs en kennis van de oudtestamentische Schrift van de Apostel Paulus weerspiegelt, evenals zijn diepe begrip van het nieuwe Testament Christus van de oefening. Zonder te vinden in de moderne Griekse, de nodige woorden, werd de apostel Paulus gedwongen soms zijn eigen verbale combinaties te creëren, die vervolgens in wijdverbreid gebruik kwamen bij christelijke schrijvers. Deze uitdrukkingen omvatten: "Soviskrest", "te worden beledigd door Christus", "schilderen in Christus", "consistent met de oude man", "een bannet van Pakbytia", "de wet van de geest van het leven", enz.

Bijbel: Boek van Apocalyps

Openbaringboek of Apocalyps

Apocalyps (of vertaald van Greek - Openbaring) Johannes De Bogosla is het enige profetische boek van het Nieuwe Testament. Ze voorspelt het komende lot van de mensheid, over het einde van de wereld en ongeveer het begin van een nieuw eeuwig leven en daarom wordt het van nature aan het einde van de Heilige Schriften geplaatst. APOCALYPSE - het boek is mysterieus en moeilijk te begrijpen, maar tegelijkertijd het mysterieuze karakter van dit boek en trekt het uitzicht op zowel gelovigen van christenen, en simpelweg nieuwsgierige denkers die de betekenis proberen op te lossen en de betekenis van de beschreven visies het. Er is een enorm aantal boeken over de Apocalyps, waaronder een heleboel afgedankte werken, vooral dit verwijst naar de moderne sektarische literatuur. Ondanks de moeilijkheid om dit boek te begrijpen, hebben geestelijk verlichte vaders en leraren van de kerk haar altijd met grote eerbied als geïnspireerd door God behandeld. Dus, Dionysius Alexandrian schrijft: "De duisternis van dit boek interfereert niet met haar. En als ik alles niet begrijp, dan alleen door mijn onvermogen. Ik kan niet de rechter van waarheden zijn, daarin, en meet ze door de armoede van mijn geest; Leider trouw dan de geest, ik vind ze alleen superieur aan mijn begrip. " Op dezelfde manier wordt de Apocalyps uitgedrukt in de Apocalyps van Gezegend Jerome: "Er zijn er zoveel geheimen in als woorden. Maar wat zeg ik? Alle lof dit boek zal lager zijn dan de waardigheid ervan. " Voor aanbidding wordt de Apocalyps niet gelezen omdat in de oudheid de heilige geschriften voor de goddelijke dienst leest, altijd vergezeld werd door zijn uitleg, en de apocalyps is erg moeilijk om uit te leggen (er is echter een indicatie van het lezen van de apocalyps, als een eetbare lezing gedurende een bepaalde periode van het jaar). De auteur van de apocalyps van de Apocalyps noemt John John (zie Rev. 1: 1-9; Rev. 22: 8). Volgens de algemene mening van de heilige vaders van de kerk, was het de apostel Johannes, de geliefde student van Christus, die een onderscheidende naam van "theologen" ontving voor de hoogte van zijn leringen over God. Het auteurschap wordt bevestigd door zowel de gegevens in de apocalyps zelf en vele andere interne en externe tekenen. Geïnspireerd door Peru van de apostel van Johannes behoort de theoloog tot een ander evangelie en drie kathedraalberichten. De auteur van de Apocalyps zegt dat hij op het eiland Patmos was voor het Woord van God en voor het getuigenis van Jezus Christus (Rev. 1: 9). Van de geschiedenis van de kerk is het bekend dat van de apostelen alleen John Theologi's op dit eiland gevangen zaten. Bewijs van het auteurschap van de Apocalyps van de apostel Johannes De Bogoslev dient de gelijkenis van dit boek met zijn evangelie en epistels niet alleen in de geest, maar ook in een lettergreep, en vooral in sommige karakteristieke uitdrukkingen. Oude legende verwijst naar het schrijven van de apocalyps aan het einde van de I eeuw. Dus, bijvoorbeeld Irina schrijft: "Apocalypse verscheen kort voor SIM en bijna in onze tijd, aan het einde van de regeringsdom." Het doel van het schrijven van een apocalyps - om de aankomende strijd van de kerk met de krachten van het kwaad te portretteren; Toon de methoden die de duivel met de hulp van zijn dienaren vechten tegen goed en waarheid; Geef gids voor gelovigen hoe de verleidingen te overwinnen; Picture de dood van vijanden van de kerk en de laatste overwinning van Christus over het kwaad.

Bulletins van de Apocalyps

Ruiters van de apocalyps

De apostel Johannes in de Apocalyps onthult algemene verleidingsmethoden en toont ook de juiste manier om te voorkomen dat ze trouw zijn aan de dood. Evenzo is het oordeel van God, dat herhaaldelijk de apocalyps heeft, de vreselijke hof van God, en alle particuliere rechtbanken van God over individuele landen en mensen. De proef van alle menselijkheid is hier ook opgenomen, en het Hof over de oude steden van Sodom en Gomorrea met Abraham, en het Hof over Egypte met Mozes, en een tweedige proef van de Joden (voor zes eeuwen vóór de geboorte van Christus En opnieuw in de jaren zeventig van ons tijdperk), en het Hof over de oude Ninevia, Babylon, over het Romeinse Rijk, over Byzantium en relatief recent recent - over Rusland). De redenen die de rechtvaardige straf van God veroorzaakten waren altijd hetzelfde: het ongeloof van mensen en wetteloosheid. De Apocalypse is merkbaar gedefinieerd als tijdslimiet of -hoogte. Uit het feit volgt dat de apostel Johannes het lot van de mensheid overwoog niet met aardse, maar van het hemelse perspectief, waar de geest van God werd opgericht. In de ideale wereld stopt de troon van de meest hoge de stroom van de tijd en verscheen tegelijkertijd op hetzelfde moment, het heden, en de toekomst verscheen. Vanzelfsprekend beschrijft de auteur van de Apocalyps enkele van de gebeurtenissen van de toekomst als verleden en verleden - zo echt. Bijvoorbeeld, oorlog van engelen in de lucht en goedkope duivel - evenementen die gebeurden, zelfs voordat het creëren van de wereld worden beschreven door de apostel van John, als wat er gebeurde bij de dageraad van het christendom (open.10 CH.). De zondag van de martelaren en hun heerschappij in de lucht, die het hele Nieuwe Testament-tijdperk bedekt, wordt geplaatst na de proef van de antichrist en valse profeten (Open.20 Ch.). Aldus vertelt het Tynoster niet over de chronologische reeks evenementen en onthult de essentie van de grote oorlog van het kwaad met goed, wat tegelijkertijd op verschillende fronten is en zowel de echte als de engelachtige wereld vastlegt.

Uit het boek Bishop Alexander (Muuranda) "Wat is de Bijbel"

Feiten over de Bijbel:

Boek boek

Mafusail is de hoofdlevende in de Bijbel. Hij leefde bijna duizend jaar en stierf op de leeftijd van 969.

Meer dan veertig mensen werkten aan de teksten van de Schriften. Velen kenden elkaar niet eens. Tegelijkertijd zijn er geen voor de hand liggende tegenstrijdigheden of inconsistenties in de Bijbel.

Van een literair oogpunt is de nagorno-preek geschreven in de Bijbel de perfecte tekst.

De Bijbel was de eerste afgedrukt op de boekmachine in Duitsland in 1450.

De Bijbel bevat profetieën die honderden jaren later uitvoerden.

De Bijbel komt elk jaar uit in tienduizenden exemplaren.

De vertaling van Bible Luther in het Duits legde het begin van het protestantisme.

De Bijbel schreef maar liefst 1600 jaar. Geen van één boek van de wereld werd zo'n lang en nauwgezet werk uitgevoerd.

Op de hoofdstukken en gedichten werd de Bijbel gedeeld door Canterbury Bishop Stefan Langton.

In de Bijbel kun je 365 keer lezen "Wees niet bang" (door het aantal dagen in het kalenderjaar).

49 uur continu lezen is vereist om de Bijbel volledig te lezen.

In de VII eeuw heeft het Engelse uitgeverij een Bijbel vrijgegeven met een monsterlijke typo. Een van de geboden zag eruit als volgt: "Overlasters". Bijna de hele circulatie werd geëlimineerd.

De Bijbel is een van de meest opgezelde en geciteerde boeken van de wereld.

De Bijbel is het boek dat het meest wordt vertaald.

Over de Bijbel op de wettelijke:

Films over de Bijbel

Bijbel: Canonisme, Brandness, Autoriteit

Andrey Desnaaitsky. Bijbel en archeologie

Bijbel

Gesprekken met een vader. De Bijbel beginnen

Gesprekken met een vader. Bijbelstudie met kinderen

Добавить комментарий